Kerkenregister
Kerken in Nederland en Vlaanderen  

Aanmelden:
Kerkenregister
Predikantenreg.

Christelijke Gereformeerde Kerk

De Christelijke Gereformeerde Kerken zijn voortgekomen uit de afscheiding van 1834.
De officiële naam "Christelijke Gereformeerde Kerk" dateert van 1869, toen een hereniging plaatsvond van afgescheidenen en kruisgezinden.

Toen in 1892 deze Kerk zich verenigde met de uit de doleantie voortgekomen Nederduitse Gereformeerde Kerken (1886) tot de 'Gereformeerde Kerken in Nederland' gingen enkele plaatselijke kerken, predikanten en verspreide gemeenteleden met deze vereniging niet mee. Zij bleven voortbestaan als Christelijke Gereformeerde Kerk, sinds 1947 als Christelijke Gereformeerde Kerken.
Zij staan op de grondslag van Schrift en belijdenis (de Drie Formulieren van Enigheid) en hebben deze, in onderscheiding van andere kerken van gereformeerde belijdenis, zonder enige toevoeging of verklaring gehandhaafd.

De Christelijke Gereformeerde Kerken tellen ongeveer 75.000* doop- en belijdende leden.
De predikanten worden opgeleid aan een eigen Theologische Hogeschool te Apeldoorn.
Deze kerken hebben uitgebreide zendingsactiviteiten in het Mamasa-dal in Midden-Celebes (Toradja-kerk) en in Vendaland.
Zij zijn geen lid van de Wereldraad van Kerken, maar van de Internationale Raad van Christelijke Kerken.
*) Aantal kan gedateerd zijn

Geschiedenis

De Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland (CGKN) stemmen volledig in met de Drie Formulieren van Enigheid, die gebaseerd zijn op de Heilige Schrift als het Woord van God. In de kerkregering richten zij zich naar de Kerkorde van Dordrecht in 1618/1619 vastgesteld en sindsdien aan de veranderde situatie aangepast. Maar omdat er in Nederland meer kerken zijn die zich verbonden weten met de gereformeerde belijdenis en de gereformeerde kerkorde, is een nadere toelichting nodig wat betreft de vraag wie de Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland zijn.

Naam, geloof en belijden

De naam "Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland" drukt uit, dat deze kerken zowel christelijke als gereformeerde kerken willen zijn. Het eerste deel van hun naam duidt aan, dat zij zich één weten met de katholieke kerk van alle eeuwen. Het tweede deel van hun naam brengt tot uitdrukking, dat zij kerken van de Reformatie zijn, zoals deze beweging in de voetstappen van Johannes Calvijn gestalte heeft verkregen in de Nederlanden in de 16e en 17e eeuw, door de aanvaarding van de gereformeerde belijdenisgeschriften, te weten de Nederlandse Geloofsbelijdenis, de Heidelbergse Catechismus en de Leerregels van Dordrecht.

In de 18e eeuw begonnen bepaalde wijsgerige invloeden het belijdend karakter van de kerk hoe langer hoe meer te bedreigen. Vooral de beweging van de "Verlichting" bleek een groot gevaar voor de kerk te zijn. Ondanks dat waren er echter in de kerk steeds weer die bleven uitzien naar een echt bijbels geestelijk leven. In de 19e eeuw werd van regeringswege aan de kerk een reglement opgelegd ter vervanging van de gereformeerde kerkorde. Terzelfder tijd werd de gereformeerde belijdenis niet langer als bindend beschouwd. Vanaf die tijd spreken we van de Nederlandse Hervormde Kerk (NHK). Toen tegen deze ontwikkeling protest werd aangetekend, leidde dit tot een Afscheiding, die in 1834 begon in Ulrum, in de provincie Groningen, waar Hendrik de Cock predikant was. Van deze afscheidingsbeweging zijn de CGKN de voortzetting.

Doleantie

Eén van de andere bewegingen in de 19e eeuw was de zogeheten Doleantie van 1886, onder leiding van Abraham Kuyper. Hij wilde de Nederlandse Hervormde Kerk van binnenuit herstellen, maar zijn actie is uitgelopen op een tweede afscheiding. Van de kant van de CGKN was er eerst sympathie voor de Doleantie. Er waren echter ook bepaalde bezwaren. Deze bezwaren hadden te maken met de wijze waarop de Doleantie de Nederlandse Hervormde Kerk beschouwde en met name met de afwijkende leringen van de invloedrijke dr. Kuyper ten aanzien van doop en wedergeboorte. Toch gingen in 1982 verreweg de meesten mee in de vereniging van de kerken, die afkomstig waren uit de Afscheiding en die uit de Doleantie. Deze verenigde kerken heten de Gereformeerde Kerken in Nederland (GKN). Een klein deel van de CGKN achtte het onmogelijk om in deze vereniging mee te gaan, aangezien er geen bevredigende oplossing was voor de bezwaren. Daarom zetten zij de CGKN voort. Dit lag niet aan sectarisch motieven, maar eenvoudig omdat zij trouw wilden blijven aan de Schrift en aan de belijdenis der kerk. Als erfenis van zowel de Reformatie als de Nadere Reformatie hechtten zij er grote waarde aan dat nadruk gelegd wordt op de persoonlijke geloofsbeleving en het werk van de Heilige Geest.

Begintijd

In de begintijd na 1892 werd veel aandacht gegeven aan de vragen met betrekking tot de verschillen met de GKN. Er werd sterk op gewezen dat de leer van de veronderstelde wedergeboorte onbijbels is. Tegelijkertijd was er in deze jaren de noodzaak om een eigen kerkelijk leven op te bouwen. Omdat in 1892 de Theologische School te Kampen was overgegaan naar de GKN, moesten de CGKN een eigen theologische school beginnen voor de opleiding van hun toekomstige predikanten. Die opleiding wordt nu de Theologische Universiteit genoemd en is gevestigd sinds 1919 - in Apeldoorn.
Het kerkverband groeide van een kleine 1000 naar meer dan 75.000 leden*, met 185 plaatselijke kerken en 175 predikanten. Sinds een aantal jaren blijft het ledental ongeveer gelijk. De CGKN zijn kerken midden in een westerse samenleving met al de problemen van een voortgaand secularisatie-proces; daardoor worden deze kerken geconfronteerd met onverschilligheid op geestelijk terrein en kerkverlating.
*)Aantallen kunnen gedateerd zijn

Classis

Kerken, die in elkaars nabijheid liggen, komen in de regel twee maal per jaar samen in een classicale vergadering. In zo'n vergadering zoeken de kerken elkaar wederzijds te dienen en toezicht over elkaar te oefenen. Daar worden ook de theologische kandidaten, die beroepbaar zijn gesteld, geëxamineerd. Drie of vier classes komen een maal per jaar samen in een particuliere of provinciale synode. Daar zijn er vier van in de CGKN, een in bet Noorden, een in bet Oosten, een in bet Westen en een in bet Zuiden van bet land. Eens in de drie jaar komen de kerken bijeen in een Generale Synode. Deze Synode bestaat uit 52 afgevaardigden uit de vier particuliere synoden. De hoogleraren van de Theologische Universiteit te Apeldoorn zijn als adviseurs aanwezig.

Deputaten

De verschillende taken van de kerk worden behandeld door diverse deputaatschappen, die aangewezen worden door en hun opdracht ontvangen van de Generale Synode. Deze deputaatschappen zijn verantwoordelijk aan de Synode wat betreft de manier waarop ze hun taak hebben uitgevoerd. Het gereformeerde kerkrecht brengt met zich mee, dat er tussen twee vergaderingen van een classis of van een synode geen kerkelijk bestuur bestaat, anders dan in de plaatselijke kerkenraden. Er is dus geen centrale kerkelijke leiding.

Kerkelijk Bureau

In Veenendaal is een bureau voor administratieve en dienstverlenende doeleinden.

Eénheid

Met dankbaarheid mogen we melding maken van bet feit, dat de CGKN bewaard zijn gebleven voor kerkscheuringen, ook al hebben enige predikanten en gemeenten haar incidenteel verlaten. Het was niet altijd eenvoudig om de band van de eenheid te bewaren, aangezien er verscheidene accenten gelegd worden op de persoonlijke geloofsbeleving. Dit leidt soms tot spanningen. De wortels hiervan liggen ten dele in bet verleden. Anderzijds zijn er ook bepaalde theologische ontwikkelingen, die van tijd tot tijd spanningen geven. Er is echter nog steeds eenheid in de CGKN; een eenheid die bepaald wordt door de Schriften en de aangenomen belijdenis.

Gemeenten:

Website: http://www.cgk.nl/