Aflaten zijn een oude vorm van kerk-amnestie van bepaalde vormen van straf, in dit leven of in de toekomst, voor de zonde. De verkoop van aflaten, een praktijk die algemeen aanvaard werd met de eerste kruistocht en groeide sterk in de late middeleeuwen, konden de pausen en professionele pardoners om de vergeving van de zonden te verkopen en in die tijd eigenlijk fonds een deel van de kruistochten. In de katholieke theologie, de kopers van dergelijke aflaten afgeschaft of verlaagd de tijd die nodig is voor hun ziel te reinigen in het vagevuur zijn voordat zij in de hemel. Pausen en vooral professionele pardoners geliefd seriële zondaars als ze een betrouwbare bron van omzet en relatief gemakkelijk geld te worden.

Vandaag de dag is meer oecumenische aflaten worden gekocht en verkocht worden door degenen die denken dat de uitstoot van hoge niveaus van broeikasgassen of een levensstijl gebaseerd op een grote carbon footprint kan eenvoudig worden verzoend door het betalen van in een soort van een fonds dat zal kijken naar verlaging van de hoge -uitstoot van een andere bron. Net als in de kerk-versie, het vermoeden dat de kopers van deze carbon credits opereren onder is dat door het simpelweg betalen van een fonds zullen ze zelf ontheven van verantwoordelijkheid en schuld als gevolg van hun bedrijfs-en levensstijl.

In plaats van bijten de spreekwoordelijke kogel en het elimineren van hun zondigen wegen, deze hoge zenders blijven voor het milieu schaden, verergeren de klimaatverandering en stel slechte voorbeelden voor de rest van ons. In plaats van persoonlijke carbon credits en zakelijke carbon kredietmarkten, we hebben leiders nodig die begrijpen dat het maken van de persoonlijke en zakelijke veranderingen die nodig zijn op lange termijn van broeikasgassen en de uitstoot te verminderen is niet alleen het juiste ding om te doen, maar het is ook beter en goedkoper in de op lange termijn.