Start
Omhoog
Lokale gemeenten
-----
| |
Nederlands Gereformeerde Kerken
Signatuur
Zoals de naam al aangeeft,
hebben de Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK) een gereformeerde
signatuur. Dit betekent dat zij staan in de traditie van de kerken die
ontstaan zijn uit de Reformatie in de 16e eeuw. In de loop van de
kerkgeschiedenis is de kerk die uit die Reformatie ontstond verschillende
keren gesplitst. Een tamelijke recente splitsing leidde tot het ontstaan van
de Nederlands Gereformeerde Kerken.
Geloofsfundament
De Nederlands Gereformeerde
Kerken kerken baseren zich op Gods Woord en de gereformeerde belijdenis. Zoals
het Voorwoord van hun Akkoord van Kerkelijk Samenleven zegt:
"Zij verklaren in dat belijden van de waarheid van de Heilige Schrift,
zoals in de formulieren van de oude Christelijke Kerk en
in de Drie Formulieren van Enigheid is uitgedrukt, haar
eenheid en de grond van haar samengaan te vinden".
Ontstaan
De Nederlands Gereformeerde
Kerken zijn een afsplitsing
van de Gereformeerde Kerken in Nederland (Vrijgemaakt). Nadat in 1966 een
aantal leden van de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt zich kritisch had
uitgelaten over de situatie in hun kerk en deze opstelling door de synode in
1969 scherp was veroordeeld, werd in 1979 besloten tot het oprichten van een
nieuw kerkgenootschap.
De Nederlands Gereformeerde
Kerken zijn derhalve niet ontstaan omdat binnen deze kerken het geloof op een
specifieke manier onder woorden werd gebracht. In ieder geval niet in die zin,
dat er een bepaalde visie of theologie is waarvan men kan zeggen: "Dat
is nou een specifiek Nederlands Gereformeerde manier van geloven".
Het is eerder zo dat ze als kerkgenootschap ontstaan zijn vanuit een negatief
gegeven; om verschillende redenen waren ze niet langer welkom in de
Gereformeerd Vrijgemaakte Kerken. De reden kon van persoon tot persoon
verschillen.
Dat brengt met zich mee dat
er binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken opmerkelijke verschillen kunnen
zijn, variërend van een traditionele gereformeerde manier van "gemeente
zijn", tot een zeer losjes georganiseerde gemeentevorm, die ook wel
gevonden kan worden in kerken die niet in de gereformeerde traditie staan.
Kerkverband
De Nederlands
Gereformeerde Kerken kenmerken zich o.a. door een los kerkverband, terwijl zij
in theologisch opzicht nauw verwant zijn aan de Christelijke Gereformeerde
Kerken.
Ze hechten er aan om als
kerken in het landelijk verband goed contact met elkaar te houden, zodat ze
elkaar kunnen ondersteunen en bemoedigen en zo nodig van advies dienen.
Anderzijds bestaat er binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken enige vrees
voor een al te strak georganiseerd kerkelijk leven, er is grote beduchtheid
voor overkoepelende kerkelijke organen, die in het kerkelijke leven de dienst
gaan uitmaken.
Velen binnen hun kerken hebben tot twee maal toe meegemaakt dat zij door
dergelijke kerkelijke organen uit de kerk werden gezet; dat is een ervaring
die lang pijn doet en grote huiver met zich meebrengt voor
"kerkpolitieke" zaken. Het hart van het kerkelijk leven klopt
dan ook veeleer in de plaatselijke kerken.
Roeping
Zij zien het als hun roeping
om het Evangelie van Gods barmhartige liefde in Christus, in de plaatselijke
kerk te verkondigen; en voor hen die God nog niet kennen, gebeurt die
verkondiging vanuit die plaatselijke kerk. Daar luisteren ze
naar de verkondiging van Gods Woord en gebruiken ze de sacramenten. Zingen ze
samen tot eer van God, en daar bidden ze voor elkaar en voor onze broederschap
in de wereld.
Jeugd
Wekelijks krijgt de jeugd van
de gemeente onderwijs uit het Woord van God op de catechisatie, die in de
meeste gevallen door de predikant wordt verzorgd. In clubs en
bijbelkringen zijn jongeren en ouderen bezig met het Woord van de Here
God. Naast de kerkdiensten leren ze ook daar meer over de taak die ze,
elk op hun eigen plaats, in de wereld hebben.
Pastoraat en Diaconaat
De ouderlingen van de
gemeente bezoeken de gemeenteleden thuis. Ook het diaconaal werk, in en buiten
de gemeente, wordt regelmatig gedaan. De regels en afspraken die nodig
zijn voor het contact met andere Nederlands Gereformeerde Kerken zijn
vastgelegd in hun Akkoord van Kerkelijk
Samenleven.
De
predikantenopleiding geschiedt aan de Theologische Hogeschool van dit
kerkgenootschap.
Noten:
De
belijdenissen van de oude christelijke kerk zijn:
De "Drie
Formulieren van Enigheid" zijn:
-
De Heidelbergse
Catechismus
De Heidelbergse Catechismus is in 1563 uitgegeven in Heidelberg,
door Frederik de Vrome, keurvorst van de Paltz (1559-1576). Hij is
ontworpen als leerboekje, in de eerste plaats voor de jeugd, om grip te
krijgen op het gereformeerde geloof. Als één van de voornaamste
auteurs geldt Zacharias Ursinus (1534-1583).
Onder meer via Nederlandse vluchtelingen in Heidelberg werd deze catechismus
al snel vertaald en verspreid in Nederland. Men herkende er het eigen
geloof in. Hij werd officieel als leerboek van de kerk aangenomen,
onder andere door de Synode van Dordrecht (1618-1619).
De tekst van het Gereformeerd Kerkboek is vastgesteld op de
Generale synode Heemse 1984-1985. Om iets meer van de achtergrond te
proeven wordt op deze site ook de tekst weergegeven van het onderdeel 'Over
de Catechismus' uit de kerkorde van de Paltz uit 1563 zoals die in
eigentijds Nederlands is opgenomen in de Acta van de Generale
Synode Heemse (II,258-259).
-
De Nederlandse
Geloofsbelijdenis
De Nederlandse Geloofsbelijdenis, opgesteld o.a. door Guido de Bray (Guido
de Bres) (1522-1567), is in 1561 in het Frans uitgegeven in wat nu het
noorden van Frankrijk is. Ze moest dienen als verantwoording tegenover
de Spaanse overheid. Van het begin af heeft ze ook gediend als
verwoording van het gemeenschappelijk geloof van de Nederlandse
gereformeerden.
Verschillende kerkvergaderingen hebben haar officieel gezag gegeven, o.a. de
Synode van Dordrecht (1618-1619).
De tekst van het Gereformeerd Kerkboek is vastgesteld op de
Generale synode Heemse 1984-1985. Om iets meer van de achtergrond
te proeven wordt op deze site ook de tekst van het begeleidend
schrijven van Guido de Bray aan Philips II weergegeven zoals die in
eigentijds Nederlands is opgenomen in de Acta van de Generale
Synode Heems (II,254-256).
-
De Dordtse
Leerregels
De Dordtse Leerregels geven de uitspraken weer van de Synode van
Dordrecht (1618-1619) over een aantal onderdelen van de leer van de kerk die
in discussie waren gebracht door de zogeheten Remonstranten. Het gaat vooral
om de vraag of mensen uit zichzelf kunnen kiezen vóór God of niet (de
vrije wil van de mens). Hoe komt het dat mensen zo verschillend
reageren op het Evangelie? Ligt dat aan de mensen of speelt God zelf
daar de beslissende rol in (uitverkiezing)?
De uitspraken volgen de tekst van een stuk van de Remonstranten, maar hebben
daarvan de hoofdstukken III en IV samen genomen. Vandaar de vreemde
nummering. De uitspraken zijn gedaan met steun van gereformeerden uit
Engeland, Duitsland en Zwitserland. Ze vormen dus bepaald geen
Nederlands onderonsje over bijzaken en zijn nog altijd actueel, vooral in de
discussie met 'evangelische' groepen.
De tekst van het Gereformeerd Kerkboek is vastgesteld op de
Generale synode Heemse 1984-1985. Als extra is toegevoegd de
Inleiding op de Dordtse Leerregels, zoals die in hedendaags Nederlands te
vinden is in de Acta van de Generale Synode Heemse (II,263-264).
| |
Plaats
svp één van onderstaande buttons op uw site en link hem naar
www.kerkenregister.com
Naar de
homepage
van BijbelNet
|
