Oud-Episcopaal Katholieke Kerk
De Oud - Episcopaal Katholieke Kerk
belijdt - en houdt vast aan - het katholieke geloof van de ongedeelde kerk van
de eerste tien eeuwen.
Zij stelt zich ten doel om sacramenten
te bedienen aan allen die er redelijkerwijs om vragen.
Zij dwingt niemand tot haar geloofsbelijdenis, omdat zij vindt dat het geloof in
een innerlijk groeiproces persoonlijk ervaren moet worden, en dat het geloof
niet van buitenaf opgelegd kan worden.
Dit innerlijke groeiproces is de genade van God, een gave van de Heilige Geest,
welke de kerk dient te stimuleren en te begeleiden, maar niet kan forceren met
voorschriften of gewetensdwang.
Bron en maatstaf voor het belijden van
de Oud - Episcopaal Katholieke Kerk is naast Jezus Christus, het katholieke
erfgoed zoals wij dat ontvangen hebben uit de heilige Schrift en de traditie van
de ongedeelde Kerk. Tevens belijdt zij dat er in de traditie een dynamiek moet
zitten zodat deze niet verstart in regels en wetten, maar dat zij ten alle
tijden het geweten van mensen voorop stelt.
Het hart van het kerkelijk leven is de viering van de Heilige Eucharistie.
Na de afkondiging van het
onfeilbaarheiddogma van de paus in 1870 kwam er protest in Europa, (Frankrijk,
Duitsland, Italië, Oostenrijk en Engeland). De druk die er van Rome werd
uitgeoefend om het nieuwe dogma te aanvaarden was onvoorstelbaar groot.
Zo verloren priesters, theologen en kerkhistorici, soms na jarenlange trouwe
dienst aan de kerk hun ambt en kwamen van de ene op de andere dag in de
kerkelijke ban. Het hoeft ons daarom niet te verbazen, dat velen onder die druk
bezweken en zich aanpasten.
Enkelen wilden echter wel trouw blijven aan de oude katholieke leer en traditie
van de kerk van de eerste tien eeuwen. Zo ontstonden er verschillende
groeperingen. Een van de eerste problemen waar deze groeperingen mee werden
geconfronteerd was, dat zij in haar gelederen geen bisschoppen hadden die het
vormsel konden toedienen of geldige ambtswijdingen konden verrichten. Daartoe
zochten zij contact met de" Rooms Katholieke Kerk der Oud Bisschoppelijke
Cleresy van Utrecht". Deze kerk had al ongeveer een eeuw ervaring als
katholieke kerk, los van Rome. De geldigheid van haar ambtswijdingen is door
Rome nooit in twijfel getrokken. In 1889 sloten deze groeperingen zich samen met
de Utrechtse kerk aaneen in de "Unie van Utrecht" en werden Oud -
Katholieke Kerken genoemd.
Ook
in Engeland was, in het begin van de twintigste eeuw een Oud - Katholieke
groepering ontstaan. De aartsbisschop van Utrecht, Mgr. Gerardus Gul (1892-
1920) wijdde op 28 april 1908 de Engelsman Arnold Harris Matthew (zie
foto) tot bisschop, die daarmee de grondlegger werd van het "Old
Roman Catholicisme" in Engeland. Al vrij snel kwam het tot een breuk
tussen de Oud - Katholieke groepering in Engeland en de Oud - Katholieke Kerk in
Europa. Toch is de engelse Oud - Katholieke beweging tot op de dag van vandaag
blijven bestaan en in Nederland noemen zij zich de Oud Episcopaal Katholieke
Kerk. De bisschoppen van de Oud - Episcopaal Katholieke Kerk staan in dezelfde
traditie en in dezelfde lijn der Apostolische Successie die de geldigheid van de
wijdingen en daarmee van sacramenten in onze kerk garanderen.