Onlangs schreef ik een column over de klokkenluider voor een Nederlands management site. Ik had een aantal Nederlandse nieuws presenteren van een geval waarin de klokkenluider was marginized waar op hetzelfde moment dat de regeringsverklaring was om deze mensen te verwelkomen, omdat ze een bijdrage leveren een waarde rol in de samenleving en in het bedrijfsleven.
Wanneer het denken over de financiële crisis een zou kunnen vragen waar die klokkenluiders hebben verborgen. En het meest waarschijnlijk het antwoord is dat in deze tijden van performance management de rol van de klokkenluider achterhaald is. Hoe anders kon dingen die ver zijn gegaan?
In de Nederlandse artikel zal ik in verband de dood van de klokkenluider aan de Nederlandse cultuur sussen. Dat idee kwam van een interview dat ik de vorige dag zag met de Hoop Scheffer (NAVO-voorzitter) die had Bush ranch in Texas bezocht. Hij legde de Nederlandse term voor gezelligheid (gezelligheid), die kan heel goed worden toegeschreven als zijnde een van de culturele fundamenten in Nederland.
Culturele verandering – als gevolg van nieuwe eisen – wordt vaak belemmerd door een culturele erfenis. In Nederland is de rol van de klokkenluider is onlangs gepromoot door de overheid, maar is in strijd met de tegenstrijdige cultuur van verzoening en samenwerking.
In de VS en andere landen dezelfde klokkenluider wordt beperkt door performance management. Managers hebben zeestraat doelstellingen en houden niet van mensen die bemoeien waar “kleine problemen. ‘
Misschien moeten we deze rol opnieuw te heroverwegen. Op het moment dat de Fed en andere overheidsinstellingen volgen een sociaal beleid in tegenstelling tot de VS cultuur dingen die uit gegaan van de hand te redden. Door dit te doen ze te redden van de huidige situatie, maar maken dat mensen niet zullen leren.
Misschien managers moeten beraden op de klokkenluider of op zijn minst de corporate klimaat waar medewerkers zijn pure slaven van performance management.
Uiteraard mijn artikel kreeg afgewezen, zonder een aankondiging. Maar ik had kunnen weten dat. Het was de toon van een klokkenluider. Dat was een goede les. De Klokkenluidersregeling moet denken zijn toon. En hij moet denken van een veranderaanpak. Alleen blazen op een fluitje is niet genoeg deze dagen.
H.J.B.
© Hans Bool