Toch niet
gevonden?
Het bestand is voortdurend in opbouw, dus
het kan voorkomen dat u een bepaalde kerk (nog) niet kunt vinden. Wanneer
dit voorkomt, verzoeken wij u ons dit even te melden, zodat wij kunnen pogen de
ontbrekende informatie aan te vullen. Uw medewerking hierin wordt zeer op
prijs gesteld.
Is uw eigen kerk niet vermeld?
Neem dan even contact op met het
secretariaat van uw kerk / gemeente en verzoek hen de gegevens even aan ons door
te zenden. Misschien is men vergeten zich aan te melden.
Wanneer
een kerk of gemeente NIET in het Kerkenregister opgenomen wenst te worden
omdat zij zich om welke reden dan ook NIET via internet bekend willen
maken is dit hun keuze.
Indien zij geen informatie wensen te verstrekken zullen wij dat ook niet
doen.
Het heeft dan ook geen zin om ons in verband met vakantie,
verhuizing, opvragen doopgegevens etc. naar adresgegevens van kerken,
secretariaten etc. te vragen
daar wij hun wens om onbekend te blijven, hoe vreemd wij hier ook
tegenaan kijken, honoreren.
Wij hebben in het verleden woordenwisselingen gehad over het
doorgeven van een adres, wij willen dit niet weer, en dus.., Sorry..! Wij
verstrekken (op uitdrukkelijk verzoek van de kerken) niet meer informatie dan
hetgeen er is gepubliceerd.
Enquête
Uit een enquête die we hielden bleek dat op dit domein ten opzichte van onze
andere domeinen de meeste bezoekers met het specifieke doel om iets te zoeken
(66,1%) kwam. Een minderheid (33,9%) kwam alleen even rondneuzen.
Hoe
teleurstellend is het dan als blijkt dat van die 66,1%, slechts 38,2% vond wat
men zocht, en 61,8% niet kon vinden wat men zocht om de simpele reden dat de
kerken hier (nog) niet te vinden waren.
Het bleek dat wanneer men informatie zocht over een bepaald kerkgenootschap dat
men dat inderdaad vond, maar zodra het ging om informatie van de locale kerken
(als locatie, tijden van de diensten, adressen etc.) stootte men keer op keer de
neus, omdat vele kerken het niet nodig achten om hun gegevens hier te plaatsen.
Dit is jammer!
Wanneer we het even omzetten, dan blijkt dat in het afgelopen jaar er op deze
site niet minder dan 13.323 mensen zochten naar informatie over een kerk en dat
hier nog niet konden vinden. Als dat geen goede reden is om de
gegevens wel te plaatsen weet ik het ook niet meer.
Christendom
de godsdienst
van de aanhangers van Jezus Christus, de grootste en meest verbreide onder de
wereldgodsdiensten. Evenals de beide andere wereldgodsdiensten, het boeddhisme
en de islam, is het christendom een godsdienst met een universele, dwz. voor
heel de mensheid bestemde, boodschap. Deze boodschap vinden christenen in het
Oude Testament en het Nieuwe Testament, die gezamenlijk de Heilige Schrift of
bijbel vormen.
1.
Ontstaan en verbreiding
Het christendom
is aan het begin van onze jaartelling ontstaan als een joodse sekte, die de
rabbi Jezus van Nazareth (ca. 7 à 4 v.C. – ca. 30 n.C.) aanvaardde als de
Messias, zoals die door de joodse profeten was aangekondigd. De volgelingen van
Jezus achtten zijn betekenis ook van toepassing op de niet-joodse wereld en dit
leidde tot ernstige conflicten in de eerste generatie christenen – en tot een
breuk met de joden, die in Jezus niet de Messias zagen.
Reeds in de 2de eeuw was
de vervreemding tussen jodendom en christendom vrijwel volledig en vanaf die
tijd heeft het christelijk geloof zijn gestalte gekregen in de confrontatie met
de niet-joodse antieke wereld.
Bij zijn
expansie binnen het toenmalige Romeinse Rijk stuitte het christendom vaak op
bittere tegenstand (christenvervolgingen), tot het in 313 door Constantijn
de Grote recht op tolerantie kreeg; in 380 verwierf het zelfs in zijn
orthodox-katholieke vorm een monopoliepositie.
Na de oudheid is het christendom
zowel van het Westen als van het Oosten uit doorgedrongen in de streken die
buiten het bereik van het Romeinse Rijk hadden gelegen. De noordelijke en
westelijke (Germaanse) volken zijn door het Latijnse christendom gewonnen, de
oostelijke door het Griekse. De twee invloedssferen stootten in Midden-Europa op
elkaar; sommige Slavische volken kwamen tot het Latijnse christendom (Tsjechen
en Polen), andere geraakten binnen de invloedssfeer van de Byzantijnse Kerk
(de
Balkan, Rusland).
Daarentegen gingen door de opkomst van de islam in de 7de eeuw
de landen van Noord-Afrika en het Midden-Oosten voor het christendom verloren en
werd de expansie naar het verdere Oosten (waarmee de nestoriaanse christenen een
begin hadden gemaakt) geblokkeerd. In 1054 leidden de tegenstellingen tussen de
oosterse en westerse christenheid tot het Oosters Schisma tussen de westerse (Rooms-)Katholieke
Kerk en de Oosters-Orthodoxe Kerken.
In de 16de eeuw
raakte het christendom in het Westen door de Reformatie nog verder verdeeld.
Intussen vond sedert het einde van de 15de eeuw een nieuwe uitbreiding plaats:
het christendom vestigde zich in het kielzog van ontdekkingsreizigers en
kolonisten in Noord- en Zuid-Amerika, later ook in Afrika en Australië. Het
intensieve werk van missie en zending van de verschillende christelijke kerken
over de gehele wereld dateert echter pas van het midden van de 19de eeuw. In
diezelfde tijd begon evenwel in Europa zelf, vooral onder het industriële
proletariaat en de intellectuelen, een proces van ontkerkelijking, dat zich tot
in de huidige tijd heeft voortgezet.
Het in de 19de
eeuw ontwaakte missionaire elan is een rechtstreekse stimulans geweest voor het
ontstaan van het meest opmerkelijke verschijnsel in het 20ste-eeuwse
christendom: de moderne oecumenische beweging. Haar startpunt was de
Wereldzendingsconferentie te Edinburgh in 1910, haar voorlopige bekroning de
oprichting van de Wereldraad van Kerken te Amsterdam in 1948.
2.
Vertakkingen
Op het ogenblik
kunnen in hoofdzaak de volgende groeperingen worden onderscheiden:
2.1 Het
katholicisme
Te
onderscheiden in een westerse tak, uit de Latijnse helft van het Romeinse Rijk
voortgekomen, en een oosterse, ontstaan in het Griekse deel. Het westers
katholicisme is hoofdzakelijk geconcentreerd om de kerk van Rome en erkent de
bisschop van Rome, de paus, als zijn leider en het priesterambt wordt exclusief
aan mannen voorbehouden (Rooms-katholieke Kerk). Veel kleiner zijn de
katholieke kerken, die in de 18de eeuw (strijd om het jansenisme)
en in de 19de
(vooral de strijd om de pauselijke onfeilbaarheid) in conflict met Rome zijn
geraakt en zelfstandig zijn geworden (Oud-katholieke Kerken). In de 16de
eeuw is de Engelse (Anglicaanse) Kerk losgemaakt van Rome; hoewel haar confessie
een gematigd-reformatorisch karakter draagt is haar geestelijke en
organisatorische aard in hoofdzaak katholiek (Anglicaanse Kerk). Het
oosterse christendom had oorspronkelijk zijn geestelijk centrum in
Constantinopel (orthodoxe kerken), waarmee het evenwel organisatorisch veel
minder hecht was verbonden dan het westerse christendom met Rome. Het omvat een
aantal onafhankelijke kerken in Oost- en Zuidoost-Europa, waarvan de Russische
de belangrijkste is (Russisch-orthodoxe Kerk). Met name in de Verenigde
Staten vindt men orthodoxe kerken van emigranten uit die landen. Behalve de
orthodoxe kerken is nog een aantal oriëntaalse, van traditie en structuur
katholieke kerken te noemen, ontstaan uit bepaalde dogmatische en politieke
tegenstellingen in de oudheid of onder het bewind van de islamieten geïsoleerd
geraakt van de Byzantijnse rijkskerk. Van deze kerken zijn alleen de zgn. Assyriërs
nestoriaans; de overige kerken zijn monofysitisch.
2.2
Groeperingen uit de Hervorming in de 16de eeuw voortgekomen
Lutherse kerken
en Gereformeerde kerken, vooral de laatste van velerlei aard, sommige in de 17de
eeuw ontstaan, gelijk de remonstrantse, sommige later, gelijk in de 19de eeuw in
Nederland onderscheiden gereformeerde groepen, in verzet tegen de heersende
Hervormde Kerk.
Voorts zijn er groepen voortgekomen uit radicale 16de-eeuwse
stromingen als wederdopers en spiritualisten; genoemd kunnen worden
doopsgezinden (Mennonieten). De vooral in Angelsaksische landen belangrijke
baptisten vertonen met laatstgenoemden wel verwantschap.
Een piëtistische
stroming in het anglicanisme, eerder uit het reformatorisch erfgoed van de
Engelse Kerk gevoed dan uit haar katholieke traditie, heeft zich in de 18de eeuw
tot een zelfstandige kerkformatie ontwikkeld: het methodisme.
Het protestantisme
vertoont een grote verscheidenheid van kerken en groepen, een verschijnsel
waarvoor verschillende gronden zijn aan te geven: naast
kerkelijk-organisatorische (een over het algemeen veel minder gecentraliseerd
gezag) en religieuze (een sterker drang naar individualiteit) zijn ook
maatschappelijke gronden te noemen: vaak bestaat een duidelijk verband tussen religieuze
signatuur en maatschappelijke plaats.
De scheiding van staat en kerk heeft
voorts politiek en juridisch kerksplitsingen gemakkelijker gemaakt. Ook het
christelijk humanisme heeft tot religieuze gemeenschapsvorming geleid, met name
onder de vrijzinnigen.
2.3 Andere
vormen
Andere vormen
doen zich naast deze klassieke nog voor: hiertoe behoren groepen als de
Mormonen, de Christian Science, de Getuigen van Jehova, Jesus People e.d. De
grens tussen wat al dan niet als christelijk kan gelden is hier vaak heel
moeilijk te trekken.
Daarnaast zijn
de in deze eeuw (vooral in de Verenigde Staten) opgekomen
Pinkstergemeenten het meest invloedrijk geweest, eerst binnen de reformatorische
kerken en vanaf de jaren zestig ook binnen de Rooms-katholieke Kerk (charismatische beweging).
Zo niet, klik dan op
bovenstaande titel en vul het formulier zo volledig mogelijk in! Zodat ook
uw gemeente hier binnenkort gevonden kan worden.
Contactgegevens
- Telefoon
- (010) 483 06 77
- Fax
- (010) 292 09 32
- Postadres
- Rhijnauwensingel 176, 3077 EV Rotterdam
- E-mail
- Algemene informatie:
Ondersteuning: Via ondersteuningsweb op www.christelijk-geloof.nl
Webbeheerder:
| Index |
Kerkenregister |
Totaal |
|
|
|
Deze
pagina werd vandaag
Sofar we had |
|
keer
bekeken
pageviews today: |
Laatste aanpassing op deze pagina:
woensdag 16 november 2005
Welkom...
