|
|
|
Aanmelden:
|
Pinksterbeweging of PinksterenDe Pinkster beweging of Pinksteren is een samenvattende naam voor een groot aantal groeperingen van Christenen. Overkoepelende organen zijn o.a. in de V.S en vele andere Engels sprekende landen de "Assemblies of God" en in Nederland de "Broederschap van Pinkstergemeenten" en de "Volle Evangelie Gemeenten in Nederland", die inmiddels samen gesmolten zijn in de V.P.E. (Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten) Kenmerkend voor deze beweging is dat zij er naar streven de oorspronkelijke pinksterervaring van de begintijd van het christendom, het vervuld worden met de Heilige Geest en het daarop volgend spreken in tongen (glossolalie) en andere geestesgaven (o.a. profetieën, genezingen, etc.) opnieuw te beleven. Voorheen geschiedde dit veelal buiten de officiële kerken, inmiddels hebben zij zelf kerkgenootschappen gevormd. Bij de protestanten die zich toevoegden lag dikwijls de nadruk op de leer en in piëtistische kringen meer op het beleven, met als gevolg dat er verschillende pinksterbewegingen ontstonden waar de doop met de Heilige Geest, het ontvangen van geestesgaven en het spreken in tongen centraal werden gesteld. Zeer velen hebben zich door de jaren heen van de bestaande kerken afgewend en hebben zich binnen de pinksterbeweging laten herdopen, waarbij ook de persoonlijke bekering een belangrijke rol speelde. Hun geloofsleven wordt door fundamentalische prediking vanuit de Bijbel gevoed. Het evangelie wordt vurig door hen verkondigd vanuit een sterke drang de wereld hiermee in contact te brengen, gevoed door een sterke verwachting van de wederkomst van de Christus. Gezamenlijk hebben zij meer dan 10 miljoen leden. Wat Nederland betreft onderscheid men Oud- en Nieuw
pinksteren. Na 1950 kwam er een nieuwe golf, met o.a. Karel Hoekendijk (blad Stromen van Kracht) als prominente figuur. Nadat in 1958 de Amerikaanse evangelist Osborn Nederland bezocht is er een grote verscheidenheid van groeperingen ontstaan; o.a. die van Osborns vertolker Johan Maasbach. Bij al die bewegingen vond men opnieuw de tongentaal en genezingen. In 1960 gaf de Nederlands Hervormde Synode een herderlijk schrijven uit genaamd: "De kerk en de Pinkstergroepen" dat wel enig contact bracht tussen 'de kerk' en de 'pinkstermensen' (pentecostals) maar niet leidde tot hun aansluiting bij de eocumenische beweging. In Zuid Amerika gebeurde dit o.a. in Chili wel. Zie ook de pagina van de V.P.E. waarin de meeste pinkstergemeenten zijn opgegaan
Gemeenten:
|
|
| ||||||||||