|
Aanmelden:
Kerkenregister
Predikantenreg.
| |
Nederlands Gereformeerde Kerken
Signatuur
Zoals de naam al aangeeft, hebben de Nederlands
Gereformeerde Kerken (NGK) een gereformeerde signatuur. Dit betekent dat
zij staan in de traditie van de kerken die ontstaan zijn uit de Reformatie in
de 16e eeuw. In de loop van de kerkgeschiedenis is de kerk die uit die
Reformatie ontstond verschillende keren gesplitst. Een tamelijke recente
splitsing leidde tot het ontstaan van de Nederlands Gereformeerde Kerken.
Geloofsfundament
De Nederlands Gereformeerde Kerken kerken baseren zich op
Gods Woord en de gereformeerde belijdenis. Zoals het Voorwoord van hun Akkoord
van Kerkelijk Samenleven zegt: "Zij verklaren in dat belijden van de
waarheid van de Heilige Schrift, zoals in de formulieren van
de oude Christelijke Kerk en in de Drie Formulieren van
Enigheid is uitgedrukt, haar eenheid en de grond van haar samengaan te
vinden".
Ontstaan
De Nederlands Gereformeerde Kerken zijn een afsplitsing
van de Gereformeerde
Kerken in Nederland (Vrijgemaakt). Nadat in 1966 een
aantal leden van de Gereformeerde
Kerken Vrijgemaakt zich kritisch had uitgelaten over
de situatie in hun kerk en deze opstelling door de Generale
Synode in 1969 scherp was
veroordeeld, werd in 1979 besloten tot het oprichten van een nieuw
kerkgenootschap.
De Nederlands Gereformeerde Kerken zijn derhalve niet
ontstaan omdat binnen deze kerken het geloof op een specifieke manier onder
woorden werd gebracht. In ieder geval niet in die zin, dat er een bepaalde
visie of theologie is waarvan men kan zeggen: "Dat is nou een
specifiek Nederlands Gereformeerde manier van geloven". Het is eerder
zo dat ze als kerkgenootschap ontstaan zijn vanuit een negatief gegeven; om
verschillende redenen waren ze niet langer welkom in de Gereformeerde
Kerken Vrijgemaakt. De reden kon van persoon tot persoon verschillen.
Dat brengt met zich mee dat er binnen de Nederlands
Gereformeerde Kerken opmerkelijke verschillen kunnen zijn, variërend van een
traditionele gereformeerde manier van "gemeente zijn", tot een zeer
losjes georganiseerde gemeentevorm, die ook wel gevonden kan worden in kerken
die niet in de gereformeerde traditie staan.
Kerkverband
De Nederlands Gereformeerde Kerken
kenmerken zich o.a. door een los kerkverband, terwijl zij in theologisch
opzicht nauw verwant zijn aan de Christelijke
Gereformeerde Kerken.
Ze hechten er aan om als kerken in het landelijk verband
goed contact met elkaar te houden, zodat ze elkaar kunnen ondersteunen en
bemoedigen en zo nodig van advies dienen.
Anderzijds bestaat er binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken enige vrees
voor een al te strak georganiseerd kerkelijk leven, er is grote beduchtheid
voor overkoepelende kerkelijke organen, die in het kerkelijke leven de dienst
gaan uitmaken.
Velen binnen hun kerken hebben tot twee maal toe meegemaakt dat zij door
dergelijke kerkelijke organen uit de kerk werden gezet; dat is een ervaring
die lang pijn doet en grote huiver met zich meebrengt voor
"kerkpolitieke" zaken. Het hart van het kerkelijk leven klopt
dan ook veeleer in de plaatselijke kerken.
Roeping
Zij zien het als hun roeping om het Evangelie van Gods
barmhartige liefde in Christus, in de plaatselijke kerk te verkondigen; en
voor hen die God nog niet kennen, gebeurt die verkondiging vanuit die
plaatselijke kerk. Daar luisteren ze naar de verkondiging van Gods Woord
en gebruiken ze de sacramenten. Zingen ze samen tot eer van God, en daar
bidden ze voor elkaar en voor onze broederschap in de wereld.
Jeugd
Wekelijks krijgt de jeugd van de gemeente onderwijs uit het
Woord van God op de catechisatie, die in de meeste gevallen door de predikant
wordt verzorgd. In clubs en bijbelkringen zijn jongeren en ouderen bezig
met het Woord van de Here God. Naast de kerkdiensten leren ze ook daar
meer over de taak die ze, elk op hun eigen plaats, in de wereld hebben.
Pastoraat en Diaconaat
De ouderlingen van de gemeente bezoeken de gemeenteleden
thuis. Ook het diaconaal werk, in en buiten de gemeente, wordt regelmatig
gedaan. De regels en afspraken die nodig zijn voor het contact met
andere Nederlands Gereformeerde Kerken zijn vastgelegd in hun Akkoord
van Kerkelijk Samenleven.
De predikantenopleiding geschiedt aan de
Theologische Hogeschool van dit kerkgenootschap.
|
Woordverklaringen |
| Generale Synode: |
De
landelijke vergadering van vertegenwoordigers uit de plaatselijke kerken
|
Noten:
De belijdenissen van de oude christelijke kerk
zijn:
De "Drie Formulieren van
Enigheid" zijn:
 |
De Heidelbergse
Catechismus
De Heidelbergse Catechismus is in 1563 uitgegeven in Heidelberg,
door Frederik de Vrome, keurvorst van de Paltz (1559-1576). Hij is
ontworpen als leerboekje, in de eerste plaats voor de jeugd, om grip te
krijgen op het gereformeerde geloof. Als één van de voornaamste
auteurs geldt Zacharias Ursinus (1534-1583).
Onder meer via Nederlandse vluchtelingen in Heidelberg werd deze catechismus
al snel vertaald en verspreid in Nederland. Men herkende er het eigen
geloof in. Hij werd officieel als leerboek van de kerk aangenomen,
onder andere door de Synode van Dordrecht (1618-1619).
De tekst van het Gereformeerd Kerkboek is vastgesteld op de
Generale synode Heemse 1984-1985. Om iets meer van de achtergrond te
proeven wordt op deze site ook de tekst weergegeven van het onderdeel 'Over
de Catechismus' uit de kerkorde van de Paltz uit 1563 zoals die in
eigentijds Nederlands is opgenomen in de Acta van de Generale
Synode Heemse (II,258-259).
|
|
De Nederlandse
Geloofsbelijdenis
De Nederlandse Geloofsbelijdenis, opgesteld o.a. door Guido de Bray (Guido
de Bres) (1522-1567), is in 1561 in het Frans uitgegeven in wat nu het
noorden van Frankrijk is. Ze moest dienen als verantwoording tegenover
de Spaanse overheid. Van het begin af heeft ze ook gediend als
verwoording van het gemeenschappelijk geloof van de Nederlandse
gereformeerden.
Verschillende kerkvergaderingen hebben haar officieel gezag gegeven, o.a. de
Synode van Dordrecht (1618-1619).
De tekst van het Gereformeerd Kerkboek is vastgesteld op de
Generale synode Heemse 1984-1985. Om iets meer van de achtergrond
te proeven wordt op deze site ook de tekst van het begeleidend
schrijven van Guido de Bray aan Philips II weergegeven zoals die in
eigentijds Nederlands is opgenomen in de Acta van de Generale
Synode Heems (II,254-256).
|
|
De Dordtse
Leerregels
De Dordtse Leerregels geven de uitspraken weer van de Synode van
Dordrecht (1618-1619) over een aantal onderdelen van de leer van de kerk die
in discussie waren gebracht door de zogeheten Remonstranten. Het gaat vooral
om de vraag of mensen uit zichzelf kunnen kiezen vóór God of niet (de
vrije wil van de mens). Hoe komt het dat mensen zo verschillend
reageren op het Evangelie? Ligt dat aan de mensen of speelt God zelf
daar de beslissende rol in (uitverkiezing)?
De uitspraken volgen de tekst van een stuk van de Remonstranten, maar hebben
daarvan de hoofdstukken III en IV samen genomen. Vandaar de vreemde
nummering. De uitspraken zijn gedaan met steun van gereformeerden uit
Engeland, Duitsland en Zwitserland. Ze vormen dus bepaald geen
Nederlands onderonsje over bijzaken en zijn nog altijd actueel, vooral in de
discussie met 'evangelische' groepen.
De tekst van het Gereformeerd Kerkboek is vastgesteld op de
Generale synode Heemse 1984-1985. Als extra is toegevoegd de
Inleiding op de Dordtse Leerregels, zoals die in hedendaags Nederlands te
vinden is in de Acta van de Generale Synode Heemse (II,263-264).
|
Gemeenten:
| |
|
Kerkenregister
